اسلام جذابیت ذاتی دارد و منطبق بر فطرت خداجویی انسانی است و عمل به فرامین و احكام آن در پرتوی فقه اسلامی و ایجاد فضای رفتاری مبتنی بر اخلاق اسلامی می‌تواند كنش‌گری جنگ نرم را تبدیل به عنصر جذاب و كاریزما كند و نفوذ نگاه او از هر سلاحی مؤثرتر باشد.

مهدی مطهرنیا، كارشناس مسائل بین‌الملل در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ایران (ایكنا)، با اشاره به تاریخچه بكارگیری جنگ نرم در ادبیات سیاسی بین‌المللی اظهار كرد: جنگ نرم كلید واژه‌ای است كه پس از اتفاقات اخیر و در بیانات مقام معظم رهبری در مقام یك استعاره و یك كلمه اثربخش در ادبیات سیاسی وارد شد؛ اما در ادبیات سیاسی جهان پس‌زمینه این معنا را می‌توانیم در نظریاتی بیابیم كه مشهور به جنگ‌های اطلاعاتی است.
وی ادامه داد: نخستین كسی كه از این عنوان به طور صریح استفاده كرد «ولادیمیر لوپاتین» از عناصر اطلاعاتی روسیه بود كه جنگ‌ اطلاعاتی را به كار برد، این اقدام در سال 1991 توسط لوپاتین صورت گرفت.مهدی مطهرنیا، كارشناس مسائل بین‌الملل در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ایران (ایكنا)، با اشاره به تاریخچه بكارگیری جنگ نرم در ادبیات سیاسی بین‌المللی اظهار كرد: جنگ نرم كلید واژه‌ای است كه پس از اتفاقات اخیر و در بیانات مقام معظم رهبری در مقام یك استعاره و یك كلمه اثربخش در ادبیات سیاسی وارد شد؛ اما در ادبیات سیاسی جهان پس‌زمینه این معنا را می‌توانیم در نظریاتی بیابیم كه مشهور به جنگ‌های اطلاعاتی است.

این كارشناس مسائل سیاسی با توجه به كاربرد قدرت نرم در كنار جنگ نرم، تصریح كرد: در این چارچوب باید عنایت از این نكته را از نظر دور نكرد كه وقتی جنگ نرم را بكار می‌‌بریم مرجع هویتی آن را خواسته یا ناخواسته در اتمسفر گفتمانی، همراه با قدرت نرم قرار می‌دهیم؛ قدرت نرم اساساً مفهومی است كه سابقه‌ای دیرینه دارد، اما از نظر سبقه بیانی باید آن را متوجه «جوزف نای» بدانیم.

مطهرنیا افزود: «نای» قدرت نرم را در سال 1990 در كتاب «رهبری متعهدانه» به كار برد و بعدها در سال 1997 كتاب «پارادوكس قدرت آمریكا» را نگاشت و در آن سیزده صفحه به قدرت نرم اختصاص داد و در نهایتا در سال 2004 میلادی كتاب «قدرت نرم» را نوشت، البته خود «جوزف نای» مرجع قدرت نرم را به عنوان یك مفهوم به «ای.اچ.كار» واقع‌گرای انگلیسی نسبت می‌دهد كه معتقد بود روابط بین‌الملل از سه قدرت نظامی، اقتصادی و نرم متأثر است.

یك استاد دانشگاه گفت: ایران قدرتمند می‌تواند برای روسیه در لایه‌های زیرین مخاطره آمیز باشد به همین دلیل تلاش‌هایی برای جلوگیری از این امر انجام می‌دهد.

مهدی مطهرنیا ـ استاد دانشگاه ـ در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی خارجی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، ‌درباره مواضع روسیه درباره مساله هسته‌یی ایران اظهار كرد: روسیه با رئالیسم روسی در پی آن است كه در موضوع هسته‌یی ایران با حفظ وضع موجود در خط تعادل به منافع روسیه نائل آید؛ بنابراین بر اساس نگرش‌های رئالیسم روسی، به نوعی بر اساس پارادایم ناشی از قانون نپ عمل می‌كند. بازتاب چنین نگرش اقتصادی در حوزه رئالیسم روسی بروز و ظهور دارد.

وی ادامه داد:‌ روس‌ها هر حركتی را كه آمریكا در آن درگیر منازعات جدی در منطقه خاورمیانه باشد مورد توجه قرار می‌دهند. ایران محدود شده، تحت فشار ایالات متحده آمریكا به نفع روسیه است بنابراین تلاش می‌كند در معادله ایران و آمریكا به‌خصوص درباره مساله هسته‌یی به گونه‌ای عمل ‌كنند كه تعادل به نفع یكی از طرفین به طور كامل بر هم نخورد و زمینه‌های لازم برای فضایی مناسب در جهت بهره‌برداری از دو كنش‌گر اصلی یعنی آمریكا و ایران فراهم شود.

این استاد دانشگاه اضافه كرد: بر همین اساس روس‌ها در مقاطع گوناگون در موضوع هسته‌یی ایران به شكلی به این موضوع پرداخته‌اند كه بتوانند حفظ وضع موجود را در این خط تعادل مدیریت كنند، با توجه به تحركات ایران برای ایجاد فضای مناسب در جهت رشد فن‌آوری صلح‌آمیز از یك سو و كاركرد نداشتن تحریم‌ها در حد انتظار از سوی آمریكا، باعث شده است كه روسیه در جهت تعادل گفته شده به سمت تحریم‌ها حركت كند.

مطهرنیا در ادامه درباره دیپلماسی ایران در قبال روسیه گفت: ایران باید واقعیت‌های سیاسی را در نظر بگیرد و در عین حال بافت موقعیتی كنونی را مورد توجه قرار دهد، در بافت موقعیتی كنونی این موضوع مد نظر است كه روسیه می‌تواند یك وزنه قابل توجهی در چارچوب هم‌گرایی‌هایی باشد كه در همین مسیر خط تعادل انجام می‌دهد اما واقعیت اصلی این است كه روسیه بیش از هر كشور دیگر یك رقیب استراتژیك برای ایران است؛ اگر چه در زمینه‌های انرژی با هم همكاری می‌كنند اما در لایه‌های پنهان همكاری، نوعی رقابت پیچیده وجود دارد و روس‌ها تلاش می‌كنند كه در لایه‌های زیرین، ایران به قدرت برتر در آسیای میانه تبدیل نشود چرا كه با وجود نزدیكی ایران و روسیه قدرتمند شدن تهران می‌تواند برای این كشور مخاطره‌آمیز باشد.

بعد از گذشت هفتاد سال از جنگ جهانی دوم ،جهان باید آنچه را در گذشته بوده باید به عنوان پند و اندرز در حوزه معرفتی مورد عنایت قرار گیرد و با استفاده از پند و اندرزهای موجود با روش گذشته نظری به مدیریت آینده بیاندیشم از گذشته تا کنون را به تاریخ بسپاریم و از امروز به آینده با نام "باریخ "مورد توجه قرار دهیم .

باریخ ریخت شناسی آینده زمان و مدیریت آینده برای تحرک راهبردی جهت رسیدن به اهداف ترسیم شده برای آینده زمان به گذشته نظری نیاز دارد اما در گذشته محبوس نمی شود آنچه که مسجل است زمانی می توانیم تاریخ ساز شویم که به باریخ بیاندیشیم و خود را از بند گذشته بر هانیم و در امواج تجارب حاصل از گذشته به استحکام بیشتری برای نیل به اهداف آینده نایل شویم .

بیان آنچه که  در گذشته بوده مثبت است اما اگر بخواهیم به نبش قبر گذشته برای ایجاد فضائی منفی بر آئیم این مساله مثبت به نظر نمی آید بنابراین هر گونه تحرکی در این مقطع زمانی برای بازنگری جنگ جهانی دوم باید در این مسیر باشد و زمینه استحکام صلح در فضای بین الملل را فراهم کند .

صلح جهانی در پرتو مشارکت منطقه ای و جهانی میان کشور های دیگر باشد کشور هائی که تا دیروز دشمن و امروز در حالت عادی و در آینده می توانند دوستان خوبی برای هم باشند بنابراین به نظر می رسد که نامه آقای احمدی نژاد به رئیس جمهور روسیه می تواند یاد آور این نکته باشد که گرچه هرکسی خود را پیروز جنگ معرفی می کند اما باید به تجارب بیاندیشد که این تجارب می تواند به ساخت آینده کمک کند.

البته قبل از ارسال نامه تبریک  آقای احمدی نژاد به دولت روسیه، ایران از روسیه درخواست غرامت کرده بود و بسیاری این مساله را در تناقض باهم ارزیابی کرده بودند اما این مساله در تناقض با تبریک نیست زیرا می تواند این مساله را یاد آوری کند که بر ندگان جنگ می توانند به آنچه که در طول جنگ رخ داده توجه نمایند.

کشورهای برنده در جنگ می توانند حقوق حقه کشورهای آسیب دیده در جنگ را مورد توجه قرار دهند و این مساله باید برای تمام کنشگران جنگ ها تکرار شود بنابراین باید گام های بلندتری در آینده برداشته شود که با عمل درست امروز ساخته شود نه با اعمال نادرست دیروز .بنابراین برای تحقق این موضوع درست نیست که اعمال نادرست دیروز را به محکمه بکشانیم .

منبع: خبر آنلاین

كارشناس مسائل سیاسی و بین‌الملل تاكید كرد: چین و روسیه تا سر حد امكان تلاش می‌كنند كه نوعی تعادل تعریف شده و معنادار میان ایران و آمریكا برقرار كنند.

مهدی مطهرنیا در گفت وگو با خبرنگار سیاسی ایرنا در خصوص مواضع چین و روسیه در خصوص تحریم‌های آمریكا و كشورهای غربی در خصوص غنی‌سازی  ۲۰ درصد اورانیوم توسط ایران گفت: موضع چین و روسیه در چارچوب منافع ملی تعریف شده این دو كشور و در لایه‌های مختلف نظام بین‌الملل معناپذیر است.

وی با اشاره به اینكه ایران قدرت منطقه‌ای موثر در معادلات بین‌المللی است افزود: آمریكا یك ابر قدرت بازمانده از جنگ سرد است كه هنوز با وجود ریزش قدرت دارای جایگاه تعریف شده در قدرت‌های بزرگ به عنوان ابرقدرت باقی مانده از نسل‌های گذشته نظام‌های حاكم بر ضوابط بین‌الملل است، لذا چین و روسیه تلاش دارند با حفظ وضع موجود پرونده هسته‌ای بتوانند از هر دو كنش گر پرونده هسته‌ای یعنی ایران و ایالات متحده آمریكا امتیازات تعریف شده خود را كسب كنند.

این استاد دانشگاه ادامه داد: لذا آنان تا سر حد امكان تلاش می‌كنند كه نوعی تعادل تعریف شده و معنادار میان ایران و آمریكا برقرار كنند تا بتوانند در بزنگاه‌های تاریخی امتیازات مورد نیاز را كسب نمایند اما آنچه كه در این چارچوب اهمیت دارد آن است كه در صورت تداخل منفعت پذیری از دو كشنگر اصلی، بی‌تردید در گلوگاه‌های تصمیم‌گیری به طرف قدرتی تمایل پیدا می‌كنند كه منفعت بیشتری برای آنان دنبال داشته باشند.